Kindercoaching bestaat nog niet zo heel lang. De naam zegt het eigenlijk al: het coachen van kinderen.
Soms loopt een kind even vast. Dat is helemaal niet gek. Tijdens het opgroeien kunnen er periodes zijn waarin het even wat minder lekker gaat. Een kind kan bijvoorbeeld onzeker zijn, veel emoties ervaren, moeite hebben met veranderingen of ergens tegenaan lopen op school of thuis. Dan kan het fijn zijn om even met iemand te kunnen praten. Iemand die meedenkt, luistert en helpt om weer overzicht en vertrouwen te krijgen.
Ik ben vooral van het samen doen. Mijn doel is niet om zo lang mogelijk betrokken te blijven, maar om je kind handvatten te geven waarmee het zelf weer verder kan. Een periode waarin het even minder gaat, hoeft geen falen te zijn. Juist door te ontdekken wat niet fijn werkt, ontstaat er ruimte om te ontdekken wat wél helpt. Ik geloof erin dat het soms fijn is als iemand even met je meedenkt, zodat je daarna met nieuwe inzichten en vaardigheden weer op eigen kracht verder kunt.
Mijn oma noemde mij vroeger altijd Poppedeintje. Het is eigenlijk een liefkozende naam voor een klein meisje. Net zoiets als ‘poppetje’ of ‘schatje’. Het is ook een ander woord voor een speelgoedpop. Als je Poppedijn schrijft, is het een jongensnaam van vroeger.
Er kunnen uiteraard meisjes én jongens bij mij terecht!